Birinci Dünya Savaşına kadar uygulanmış bir para rejimidir.
Altın Sikke Sisteminde, madeni ve kağıt paralar eşit ödeme kabiliyetini haizdi. Halk, ödemelerini dilediği gibi sarı liralarla veya banknotlarla yapabilirdi. Bankalarda ve ticarethanelerde, altın sikkeler ile banknotlar başabaş değiştirilebilirdi.
Kıymetli maden külçelerini darphaneye götürenler, bunlardan serbestçe madeni para kestirebilirlerdi. Merkez bankası, ibraz edilen banknotları altın sikkelere çevirmekle yükümlü idi. Memleketten dışarı altın çıkarmak serbestti.
Altın Sikke Sisteminin başlıca üç sakıncası tatbikatta dikkate çarpmıştır:
i) Halk altın biriktirerek, ödeme Ihtiyaçlarının büyük kısmım banknotlara karşılamakta idi. Birikim, önemli bir satınalma gücünü ayrıca tutmaktaydı. Altın Sikke Sisteminde, marjinal tasarruf eğilimi aşırı derecede yüksek olmaktaydı.
ii) Altın stokundan önemli bir kısmının iç piyasada birikim veya fertler tarafından ihtiyat saikile tutulması, merkez bankalarının dış ödemelerde kullanabilecekleri rezerv imkanlarını daraltmakta idi.
iii) Halk, ufak fiyatları çevirmek üzere merkez bankasına başvurabilmekteydi. Kriz ve panik zamanlarında, üç-beş banknotu altınla değiştirmek isteyenler, merkez bankası önünde kuyruk yapıyorlardı. Mali gerginlik anlarında altın stoklarının azımsanmayacak bir nisbetini halkı yatıştırmak üzere kullanmak gerekiyordu.
Sistemin bu sakıncalarını göz önünde tutan hükümetler, Birinci Dünya Savaşını izleyen dönemde parayı tekrar altına bağlayacakları vakit, külçe altın sistemini tercih etmişlerdir.
Almancası : Goldmünzwährung.
Fransızcası : <gold species Standard», systéme de piecés d'or.
İngilizcesi : Gold species Standard.
(Bk; Altın, altın sikke. Altın Külçe Sistemi, Altın Kambiyo Sistemi).