1953 yılında 6115 sayılı kanunla kurulmuş, Devlet Yatırım Bankasına vücut veren 441 sayılı kanunla da 1964 yılında kaldırılmıştır.
Amortisman ve Kredi Sandığı, gerçekte 1935 yılında 2794 sayılı kanunla kurulan ve 1947 de 5119 sayılı kanunla geliştirilen Amortisman Sandığının devamı, fonksiyonlarının artırılmış şeklidir.
Amortisman ve Kredi Sandığının başlangıç sermayesi 25 milyon liradır. Sandığa ayrıca sermayesinin iki misline kadar uzun vadeli tahvil çıkarma yetkisi verilmiştir. 1959 da sermayesi üç misline çıkarılmıştır.
Maliye Bakanlığına bağlı olarak kurulan Sandığın, kuruluş kanunlarına göre vazifeleri şunlardır:
i) Devletin iç ve dış borçlarına ait tahvillerle bonoların piyasasını düzenlemek; bu borçların birleştirme, tahkim, tahvil ve elverişli şartlarla itfa için gereken muamelesini yapmak;
ii) Kredi isteyebilecek devlet idare, kurum ve teşekküllerinin uzun vadeli yatırımlarının finansmanına borç vermek suretiyle yardım etmek;
iii) Kendisine tahsis edilen kaynaklardan elde edeceği para ve diğer kıymetleri idare ve gayrimenkul iktisabı dışında nemalandırmak.
Bu işlerin hepsini, özellikle ikincisini görmek için sandığın sermayesi ve bu sermayenin üç katı ile sınırlandırılan borçlanma imkanları yetersizdi. Bu yüzden, sandığın kaynaklarını artırıcı tedbirler alınmıştır. Bu tedbirler içinde en önemlisi, bankaların mevduat karşılığı olarak Bankalar Kanunu hükümlerine göre Merkez Bankasında topladıkları fonların, Sandık emrine verilmesi olmuştur. Bu tedbirler sayesinde Sandığın Devlet ve Devlet ik