Devlet iç borçlarının değişip kriterlere göre gruplanmasıdır. Devlet Borçları başlıca 3 kritere göre birbirinden ayrılmaktadır; vade alacaklı iradesinin borçlanmadaki rolü ve borcun aktedildiği ilkedir.
Vade bakımından devlet borçları bazen iki bazen üç gruba ayrılır.
İkili ayırımda borçlar kısa vadeli ve uzun vadeli olarak gruplandırılmaktadır. Kısa vadelilere dalgalı uzun vadelilere konsolide borçlar adı da verilir. Genellikle bu iki borç nevini yalnız vadeleri değil, kaynakları da ayırır. Zira kısa vadeli borçlar para piyasasından, uzun vadeli borçlar ise sermaye piyasasından beslenir, ikili ayırım söz konusu olduğu vakit 2 yıla kadar vadeli borçlar kısa, diğerleri uzun vadeli sayılır.
Üçlü ayırım yapıldığı zaman ise 1 yıla kadar olanlar kısa, 1-5 yıl arasındakiler orta, geri kalanlar da uzun vadeli kabul edilmektedir.
Devlet borçları genellikle iki taraflı ve iki tarafın serbest iradesine dayanan bir sözleşme neticesinde doğar. Bu anlamda devlet borçları seçimliktir. Fakat alacaklının iradesinin serbest olmadığı borçlanma halleri de vardır. Alacaklı iradesinin serbestlik derecesine göre borçlar ihtiyari, yarı ihtiyari veya cebri olabilir. İhtiyari borçlarda alacaklı isteyerek ve bir bedel (faiz) karşılığında devlete belli bir müddet için satın alma gücünden bir kısmını devretmektedir. Yarı ihtiyari borçlar ise. Genellikle devletin şahıslar üzerinde ya bir tehdit yahut manevi bir tazyik kullanması neticesinde ortaya çıkan borçlardır. Genellikle totaliter rejimlerde bu yola başvurulduğu çok görülmektedir. Cebri borçlanma ise, devletin vergi salar gibi tek taraflı bir kararla halkı devlet tahvilatı almaya zorlamasıdır.
Almancası : Verschuldungsformen.
Fransızcası : classification des dettes publiques,
İngilizcesi : classification of public debt.