Sermaye kazançlarının vergilendirilme sebebi, onların gelir unsuru teşkil etmelerinden yani gelir gibi kullanılabilen bir satın alma gücü fazlası yaratmalarından ileri gelmektedir. Bu sebeple sermaye kazançları vergisi bir servet veya sermaye vergisi değil, bir gelir vergisi, daha doğrusu genel gelir vergisinin tamamlayıcısıdır.
Sermaye kazançlarının gelir unsuru sayılabilmelerinin iki istisnası vardır: Bunlardan biri, bu kazancın yani değer artışının genel fiyat artışlarından ileri gelmiş olmasıdır. Değer artışının enflâsyon haddine eşit olan kısmı, yeni bir satın alma gücü yaratmadığı için vergi dışında tutulmalıdır; ikincisi kazancın, piyasadaki faiz haddi düşüşünden meydana çıkmış bulunmasıdır. Zira bu halde kazanç, sermaye yeniden yatırıma tahsis edildiği takdirde tamamiyle itibarîdir.
Sermaye kazançları vergisi bazı memleketlerde gerçekleşmiş değer artışlarına, bazı ülkelerde ise sadece elde edilmiş değer artışına uygulanmaktadır. Mamafi, tahakkukun esas alındığı memleketlerde de, ödemeyi kolaylaştırmak için sermaye. kazançları vergisine gelir vergisinden daha düşük -bazan, tek nisbet halinde- bir, tarife uygulanmaktadır.
Bir çok memleketlerde sermaye kazançları vergisi tatbik edilmemekte yahut, Türkiye'de olduğu gibi, ancak kısmen tatbik edilmektedir. Bununla beraber, hemen her memlekette, sermaye kazançlarının tamamını vergilendirme temayülü gittikçe kuvvet kazanmaktadır.
Almancası : Kapitalertragssteuer.
Fransızcası : impöt sur les plus-values.
İngilizcesi : capital gains tax.
(Bk; arızî gelirlerin vergilendirilmesi, Gayri Menkul Kıymet Artışı Vergisi, Gelir Vergisi, Kurumlar Vergisi).